Hartendief

Zwangerschap - Geboorte - Miskraambegeleiding - Geboorte in Kaart

Het verhaal van Suus, mijn onzichtbare kindje

Mijn gezin. Twee korte woorden waar een heel verhaal achter schuil gaat.

Op het eerste gezicht bestaat mijn gezin uit mijzelf, mijn man Eric en onze dochter Saar.

Wat echter niet aan de buitenkant is te zien, is dat ons gezin ook bestaat uit een klein mensje dat niet de kans heeft gekregen om te groeien en te leven. Dat kleine mensje is feitelijk niet meer dan maar een paar cellen geweest, maar voor mij was dit Suus.

Suus is voortgekomen uit de derde IVF behandeling die mijn man en ik hebben ondergaan. Dit was in september 2015. Tijdens deze behandeling had ik maar liefst 20 eitjes geoogst. Deze zijn in een schaaltje bevrucht en hebben vervolgens de strenge keuring van de fertiliteit arts moeten ondergaan. Het oordeel was dat er maar 2 bevruchtingen waren die aan de vereisten voldeden.

Dit betekende dat er één embryo binnen een paar dagen bij mij werd teruggeplaatst en één embryo werd ingevroren voor de toekomst.

De embryo die na een paar dagen werd teruggeplaatst, is mijn grote liefde en mooiste meisje Saar. Wat zijn wij dankbaar en gelukkig dat zij ons papa en mama heeft gemaakt.

De cryo (ingevroren embryo) is in november 2018 ontdooit. Dit was erg spannend want dat gaat lang niet altijd goed. Wat was ik dan ook blij en opgelucht toen het telefoontje kwam dat het gelukt was om de cryo te ontdooien. Er werd een afspraak gemaakt voor de terugplaatsing en een paar dagen later had ik opnieuw een nieuw leven in mij groeien.

De beruchte wachtweken gingen in. Eigenlijk ging dat heel goed want ik was vol vertrouwen dat het goed zou gaan. Mijn kleine mini was terug bij mij in de buik. Waar het hoorde. Nu kon het veilig in mijn buik een plekje vinden en gaan groeien. Ik voelde heel sterk dat het een meisje was en ik had ook meteen een naam in mijn hoofd: Suus.

Bij de zwangerschap van Saar wist ik ook gelijk dat het een meisje was en dat haar naam Sarah zou zijn, afgekort Saar. Alles ging eigenlijk hetzelfde als bij Saar dus ik stond er eigenlijk niet bij stil dat het weleens mis kon gaan.

Want dat gebeurde. Tegen alle verwachtingen in, was de zwangerschapstest negatief. Ik was niet meer zwanger.

Vrij snel na de test had ik vrede met de uitkomst. Althans dat dacht ik. Tot ik de opleiding voor miskraambegeleiding van Miskraambegeleiding Nederland ging volgen. Ik doorliep zelf alle stappen van het bewezen 5-stappen programma en ervaarde dat onze Suus veel meer voor betekende dat ik dacht. Ze heeft de erkenning gekregen die ze verdient, namelijk dat ze mijn kindje is dat er maar heel kort mocht zijn en dat ik haar mama ben.

Ook al was haar leventje nog maar heel erg pril. En vinden sommigen dat het eigenlijk nog “niets” was. Dat mag. Ieder zijn mening. We hoeven de dingen niet allemaal op dezelfde manier te zien. Maar ik weet dat Suus ook mijn kindje is en ik haar moeder.

Zelf heb ik mijn toekomstbeeld dat ik voor Suus voor ogen had maar verloor op het moment dat ik de negatieve test in handen had, een goede plek kunnen geven. Ze leeft in mijn hart voort en ze heeft heel veel betekend. Zonder Suus was Hartendief namelijk niet wat het nu is.

Door mijn dochter Saar is Hartendief ontstaan. Daarover vertel ik later nog een keer uitgebreid over in een andere blog. Doordat Suus niet mocht groeien in mijn buik en ik haar niet het leven kon geven, had ik ineens veel meer tijd om Hartendief op te bouwen. Kon ik meerdere opleidingen in korte tijd volgen en sta ik waar ik nu sta. Hartendief staat voor Saar en Suus, zij hebben elk op hun manier mijn hart gestolen en mij als mens enorm verrijkt.

Naast Suus zijn er tijdens de vruchtbaarheidsbehandelingen die ik heb ondergaan meerdere embryo’s verloren gegaan. En ook deze doen er toe. Ook deze hebben een plekje in mijn hart.

Mijn gezin. Een vader, een moeder, een zichtbare dochter, een onzichtbare dochter én tientallen embryo’s die de kans tot leven niet hebben gekregen.

Mijn gezin is vastgelegd door Nicole van “onder de stolp”.
Nicole maakt prachtige schilderingen op pegdolls. Ze heeft een account op Instagram.

Dit is mijn gezin:



De regenboog staat voor Suus en de sterretjes staan voor de embryo’s.

De kaart met de tekst: “Ik verweef je en ik leef je in de adem van mijn hart” is van Vlinderkusje (www.vlinderkusje.nl) . Op het moment dat ik deze tekst las voelde ik het meteen binnenkomen in mijn hart. Vlinderkusje maakt prachtige gedichten.

Mijn gezin. Ik ben er trots op.

Hoe ziet jouw gezin eruit?

Zijn jouw kinderen allemaal zichtbaar? Of moet je ook een kindje missen dat maar kort bij je mocht zijn?

Weet dan dat je er niet alleen in staat. Wanneer je vastloopt in je verdriet om je ongeboren kindje bedenk dan dat je je verdriet niet alleen hoeft te dragen. Afscheid nemen is niet loslaten, maar een andere manier van dragen. Het mag een plekje in jou krijgen. Waar het voor altijd bij je is.

Voel je dat er iets is geraakt in jou? Stuur me dan een berichtje en ik ga graag met je in gesprek.

In een vrijblijvend gesprek vertel ik je graag wat is specifiek voor jou kan betekenen. Geen verlies is gelijk en niets is zo uniek als de mens. Ik stem daarom mijn begeleiding altijd af op jou en jouw unieke verhaal.

Het begin van een leven, is een leven lang belangrijk. Ook wanneer het maar kort mocht bestaan.

Liefs Sylvia


Maak een afspraak voor een vrijblijvend gesprek.